OH MY GOD nobody knows how fabulous i am in a group exhibition

Rac-hallen, Den Haag, 2009.

een expositie gecureerd door Cakehouse met Paul Beumer, Laura Breebaart, Julia Diaguileva, Frances de Haan, Bente Miltenburg, Bram Schakenbos, Steven van Bodegraven, Tove Eversteijn, Nicole O’Neil, Milou Rabe, Gende Saman, Mark Soonius, Tom Abbink, Benjamin Kazachenko, Judith van Oostrum, Zoe Reddy, Dorine Slot, Nare Eloyan, Wiebe van der Hoeven, Annemarie van Rees, Sybren Renema, Adrienne Wennekes, Tim van Zoelen, Sietske Dudink, Roos van der Meer, Cassandra de Langen, Amir Tirandaz, Branko Miliskovic.

 

Patsy darling, Champaign please!

Oh my god, another group exhibition
Oh my god, nobody knows me
Oh my god, I’m fabulous
Oh my god, In a group exhibition nobody knows how fabulous i am...


De wens van elk individu om zich te differentiëren, om een verschil te maken of zelfs om fabulous te zijn.
Wel of niet fabulous zijn, is dit een keuze? en hoe gaat de kunstenaar hiermee om?


Fabulous is niet te verwarren met famous.


When will I, will I be famous?
I can’t answer, I can't answer that.
When will I see my picture in the paper?
I can’t answer, I can't answer that.
When will I, will I be famous? You keep asking me babe.


Als het opportunischtische streven naar fame zich vooral met de verpakking van de zaken bezighoudt, is ‘het being fabulous’ een eerder natuurlijk gevolg van een door eigenzinnigheid gedreven kwaliteit.
Doordat ze toevallig in hetzelfde jaar afstuderen, is een groep van mensen, die niet voor elkaar gekozen heeft, bij elkaar gekomen. Samen stellen ze nu wel éénzelfde doel; hun werk buiten de beschermde muren van de beeldende kunst academie tonen. Ze worden hier beoordeeld in een wereld waardat er al velen fabulous zijn en er nog meer proberen famous te worden.
Een goede tactiek om niet in de boogie-traps van de boze wereld te vallen, is zichzelf de controle over alles toe te eisen. Zodat er een zelforganisatie onstaat die ervoor zorgt dat de kunstenaar zijn ei op een gepaste manier kwijt kan. Dat zijn verhaal in de juiste toon kan verteld worden.


En deze groep mensen, kunststudenten, jonge kunstenaars, die in de Rac-hallen exposeren doen het allemaal met de Do It Yourself attidude. Ze nemen hier zelf alle dingen in de hand. Niemand die hun nog zegt hoe dat het moet. En dit vanuit de noodzaak om werken te tonen, vanuit de noodzaak hun verhaal exact en waarachtig te kunnen vertellen.


Cakehouse wenst iedereen veel moed en succes toe!


Michèle Matyn & Lieven Segers / Cakehouse, Antwerpen, februari 2009

 

 

 

SimpleImage wall/ oh my god